Kuchnia, podróże

Bieszczady to, obok Tatr, bardzo chętnie odwiedzane przez turystów góry w Polsce. Szlaki górskie są tam zdecydowanie łagodniejsze i nie wymagają tak dobrej kondycji do wędrówek.

by Maciej Biłas

Bieszczady leżą na granicy polsko – ukraińskiej w najbardziej wysuniętym na południowy wschód krańcu Polski. Zachował się tam jeszcze klimat nie skażony masową turystyką, który sprawia, że można tam doskonale odpocząć.

Bieszczadzka kraina to doskonałe miejsce to udania się na szlaki górskie. Podczas wędrówki górskiej można zatrzymać się na chwilę odpoczynku lub dłużej w jednym ze schronisk górskich w Bieszczadach. Schroniska Bieszczady oferują odwiedzającym je turystom, schronienie, ciepły posiłek albo herbatę a w razie czego nocleg. Atmosfera bieszczadzkich szlaków przyciąga tutaj miłośników górskich wędrówek i ciekawych ludzi, których możemy tam spotkać.

Rzym – stolica Włoch, a jednocześnie miasto, którego dobrze udokumentowana historia sięga starożytności. Wiele osób zwraca uwagę na samą nazwę miasta zapisaną po włosku – Roma czytane od końca daje słowo Amor. Miłość dotyczy wszelkich sfer – można zakochać się w Rzymie, jako w mieście, a można tam odnaleźć prawdziwą miłość. Miasto przecina rzeka Tyber, która uchodzi do Morza Tyrańskiego.

Włochy - Rzym | Koloseum

Miasto zostało zbudowane na siedmiu wzgórzach znajdujących się na wschodnim brzegu Tybru, legenda głosi, że fundatorem – założycielem Rzymu był Romulus na Palatynie – miało się to zdarzyć w 753r. p.n.e. Legenda mówiąca o powstaniu miasta opowiada historię Romulusa i Remusa, braci, których w grocie Lupercal karmiła i pielęgnowała wilczyca – oczywiście nie brakuje tego symbolu miasta i osławiona Wilczyca Kapitolińska stała od IX wieku na Lateranie, a od 1471 r. w Palazzo dei Conservatori na Kapitolu.

Wybór miejsc, które chcemy zobaczyć w Wiecznym Mieście jest bardzo trudny, bowiem zwiedzanie Rzymu to zadanie na wiele tygodni, miesięcy, a może nawet lat. Rzym jest miastem obfitującym w wiele zabytków i miejsc, do których trzeba koniecznie zajść chociażby na krótką chwilę. Najbardziej charakterystyczną budowlą jest tu Koloseum, czyli Amfiteatr Flawiusza zbudowany na życzenie Nerona w 80r. n.e. amfiteatr dla 50 tys. widzów, na arenie, którego odbywały się walki gladiatorów. Nazwa Koloseum wzięła się od potężnego posągu Nerona (kolos).

Obowiązkowo trzeba zobaczyć Bazylikę św. Piotra – jest to największa świątynia chrześcijańska, tu pochowany jest ten założyciel Rzymskiego Kościoła. Pierwotnie bazylika była otwarta do 326 r., lecz w dobie epoki Odrodzenia została zburzona i przebudowana. Jest to miejsce kultu, tu odbywają się nabożeństwa z udziałem Papieża, a także znajduje się wiele zbytków kultury – malowidła, rzeźby, płaskorzeźby, czy też elementy wystroju.  

Na Panteonie (gr. pan – wszystko i theoi - bogowie), który znajduje się w centrum miasta znajdziemy prawdziwą siedzibę rzymskich bóstw. Inicjatorem budowy był Hadrian - świątynia powstała w latach 118- 125 n.e. i jest to jedna z nielicznych starożytnych budowli, która nie dość, że dotrwała do czasów współczesnych w rewelacyjnie zachowanym stanie, to jeszcze niewiele zmian w niej wprowadzono.  Ciekawostką i zabytkiem zarazem, są Usta prawdy (wł. Bocca della Verita) - jest to maska z marmuru, a podanie tudzież legenda głosi, że osoba, która włoży dłoń do tych otwartych ust i skłamie, niestety nie będzie już mogła wyjąć ręki ze środka.

Niedostępne tereny górskie północnej Tajlandii zamieszkują liczne społeczności plemienne. Poszczególne grupy różnią się między sobą językiem, religią i obyczajami, wszystkie jednak charakteryzuje niezwykła i warta poznania kultura.

Górskie plemiona Tajlandii

Większość tubylców chętnie gości w swych wioskach turystów. Na taką egzotyczną wyprawę wyruszyć możemy np. z Chiang Mai. Etnografowie wyróżniają sześć głównych grup plemiennych:
Karen – najliczniejsze spośród górskich plemion. Wyróżniamy tu Białych, Czarnych i Czerwonych Karenów, ze względu na kolor noszonych przez nich strojów. Zajmują się oni głównie rolnictwem (płodozmian).
Lahu – w Tajlandii żyją przedstawiciele czworga grup: Lahu Na, Lahu Nyi, Lahu Sheh Leh i Lahu Shi. Zdaniem badaczy w tym plemieniu istnieje silna potrzeba cieszenia się błogosławieństwem (stąd liczne nawrócenia na chrześcijaństwo- głównie wśród Lahu Na)
Hmong – to podgrupa ludu Miao, która jako jedyna żyje w Tajlandii. Sami Hmongowie dzielą się na Zielonych (ich kobiety noszą koki) i Żółtych (kobiety noszą turbany). Zdaniem badaczy lud Miao żył na terenie Chin na długo przed dzisiejszymi Chińczykami.
Mien (Yao) – ten lud przez długie lata posługiwał się znakami pisma chińskiego do zapisu swego języka. Charakterystyczną cechą jest obecna wśród tubylczej ludności silna potrzeba adopcji dzieci, także tych pochodzących od rodziców z innych plemion (ok. 10% społeczności Mien to osoby adoptowane).

Tajlandia (nazywana dawniej Syjamem) to kraj niezwykle egzotyczny, w którym elementy współczesności mieszają się z tradycyjną tajską kulturą i religią.

Ten położony w południowo-wschodniej Azji kraj, graniczy z Laosem, Kambodżą, Malezją i Birmą. Nizinne tereny Tajlandii przecinają pasma górskie i tropikalne lasy. Tajlandia wraz ze swoją stolicą Bangkokiem– wielką, tętniącą życiem metropolią oraz rajskimi plażami i nieziemską przyrodą, wydaje się być wymarzonym miejscem na odpoczynek. Tu także poznamy zupełnie inny styl życia, jak chociażby codzienność buddyjskiego mnicha. Wyprawę po Tajlandii koniecznie trzeba zacząć od stolicy.

Na samym początku, każdego podróżnika z pewnością zainteresują ogólne informacje dotyczące specyfiki największego miasta położonego na Półwyspie Indochińskim: „Miasta Aniołów” czy też „Wiecznego Klejnotu”. Tak w wolnym tłumaczeniu można przełożyć oryginalną nazwę miasta na język polski. Bangkok, położony nad rzeką Menam, stał się stolicą całego Syjamu w 1782 roku. Początki miasta wiążą się z założeniem na tych terenach ośrodka wojskowego. Dzisiaj Bangkok jest prężnie rozwijającym się centrum gospodarczym, jednym z największych portów morskich i miejscem odwiedzanym przez niezliczone ilości turystów.

Z ofert egzotycznych podróży warto wybrać podróż na najciekawszą włoską wyspę Sycylię. Cieśninę morską między Włochami a Sycylią pokonuje się promem.

Włochy - Sycylia (by cinziarizzo)

Sycylia jest niepodobna do reszty Włoch. Benzyna jest tańsza, restauracje długo otwarte, a stacje benzynowe małe i całodobowe. Podobno bardziej przypomina Afrykę niż Europę.

Można zanocować nawet na prywatnej stacji benzynowej, spróbować na śniadanie sycylijską potrawę - baraninę w bułce w ostrym sosie na miejscowym targu.

Zwiedzanie warto zacząć od stolicy wyspy, Palermo. Warto zobaczyć Katedrę przy Vita Vittorio Emanuele, gdzie znajdują się grobowce królów Sycylii, Gesu - barokowy kościół, najstarszą jezuicką świątynię na wyspie. Niesłychanie ciekawy jest kościół zbudowany na terenie meczetu - San Giovanni degli Eremiti. Wokół Via Roma rozciąga się najciekawsza część miasta - średniowieczna dzielnica, gdzie wciąż jeszcze funkcjonują różni kupcy i rzemieślnicy. Od ich zawodów nazywane są uliczki - złotników, ślusarzy i inne. W sercu tej dzielnicy znajduje się bazar Vuccira, przypominający arabski suk. Trzeba uważać na złodziejaszków kieszonkowych.

Już za głupie 900 dolarów możemy posmakować prawdziwej egzotyki. Zważywszy, że lecieć tam musimy przez pół świata, cena nie wydaje się wygórowana.

Tajlandia - Wyspa Ko Phi Phi (by jmam)

Większość turystów odpoczywa w kurortach położonych nad Zatoką Syjamską (dziś Tajlandzką) i tajlandzkiej części Półwyspu Malajskiego.

Warto jednak pamiętać, że Tajlandia to państwo wielkości półtorej Polski, z klimatem on monsunowych tropików po wysokie góry (ponad 2500 metrów). Są to już tropiki - na Europejczyka czeka wiele wrogich drobnoustrojów, dlatego należy przestrzegać higieny, bronić się maściami przed komarami i innymi insektami, nie wolno tu pić z niepewnego źródła, ostrożnie eksperymentować z miejscowym jedzeniem, uważać na złodziejaszków.