Kuchnia, podróże

Położenie i warunki geograficzne: kraj w Ameryce Południowej, nad Atlantykiem.
Na wschodzie i północy kraju rozciągają się niziny, które na wybrzeżu są czasami bagienne. Na zachodzie i południu znajduje się Wyżyna Gujańska z górami Pakaraima przy zachodniej granicy, tam też jest najwyższy szczyt kraju – Roraima (2772 m.). Główne rzeki Gujany to: Rupununi, Cuyuni – Mazaruni i Essquibo.

Gujana - kwiaty w dżungli By turtlemom4bacon

Pogoda i przyroda: Na południu kraju klimat podrównikowy wilgotny, a na północy równikowy wilgotny. Okresowo padają bardzo ulewne deszcze. Średnie roczne opady są wysokie wahają się od 1200 – 1500 mm na Wyżynie do 3000 mm na wybrzeżu.
Wilgotne lasy równikowe staną naturalną roślinność kraju, zajmują 85% powierzchni. W tych lasach rosną drzewa mające bardzo twarde i cenne drzewno. W południowo – zachodniej Gujanie rozciąga się sawanna. Na szczytach gór rosną rośliny górskie, a na wybrzeżu - namorzyny. Zwierzęta Gujany: pancerniki, mrówkojady, jaguary, leniwce, kapibary, wiele gatunków ptaków, m.in. kolibry i tukany.

Główne atrakcje: W Georgetown, stolicy kraju, należy odwiedzić muzeum prezentujące sztukę tego regionu, a także zobaczyć ogród botaniczny, gdzie znajdują się najwspanialsze okazy roślin w całej Ameryce Południowej. Z kolei Kaieteur to jeden z najładniejszych wodospadów w tej części świata. Iwokrama to centrum ochrony lasu deszczowego  znajdujące się w samym sercu ogromnej  puszczy. Natomiast Sawanna Rupununi to przepiękne miejsce położone z dala od utartych szlaków. Turyści równie chętnie odwiedzą liczne ośrodki turystyczne położone nad Atlantykiem, aby cieszyć się ciepłymi plażami, czystym powietrzem, spokojem i ciszą.   

Historia: W 1498 do wybrzeży Gujany dociera K. Kolumb. W XVII w. holenderska Kompania Zachodnioindyjska kolonizuje te tereny. W 1796 teren przechodzi w ręce Wielkiej Brytanii. W 1961 Gujana otrzymuje szeroką autonomię, a w 1966 jest już niepodległym państwem i członkiem Brytyjskiej Wspólnoty Narodów. W 1983 Wenezuela domaga się odzyskania terytorium zachodniej Gujany. W 1992 prezydentem zostaje Cheddi Jagana, który pełni swój urząd do 1997. W nowych wyborach w tym samym roku prezydentem została Janet Jagan, żona byłego prezydenta. Wybór nowej głowy państwa wzbudził sprzeciw opozycji. Janet Jagan rezygnuje z funkcji prezydenta. Od 1999 prezydentem jest B. Jagdeo, który w 2001 ponownie zostaje wybrany na prezydenta.

W skład narodowej kuchni dominikańskiej wchodzi bardzo wiele wyśmienitych potraw, w których możemy odnaleźć smaki typowe dla Indian Taino, kontynentu europejskiego, a także afrykańskiego.

Pomimo tego rodzima kuchnia na Dominikanie nie jest w stanie zaoferować turystom wielu oryginalnych dań. Podstawowymi składnikami jadłospisu kuchni tego regionu są egzotyczne owoce południowe (najczęściej grejpfruty, pomarańcze oraz ananasy), owoce morza (wyśmienite langusty, przepyszne małże i krewetki) oraz korzenne przyprawy o niesamowitym wprost aromacie (m.in. cynamon, imbir, goździki i gałka muszkatołowa).

Wydaje się, że najważniejsza w tej kuchni jest kura, czyli po hiszpańsku „pollo”. Mięso z tego ptaka przyrządza się tam na wiele sposobów, bardzo popularna jest między innymi kura z ryżem, która w oryginale nosi nazwę „arroz con pollo”. Docenia się tam jednak również wołowinę, z której przyrządza się wysmażone, albo krwiste steki. Na Dominikanie coraz bardziej chwaloną i docenianą rośliną jest ryż, spożywa się go bardzo często w połączeniu z czarną fasolą. Przyrządzając większość rodzimych specjałów kulinarnych wykorzystuje się przede wszystkim rośliny bulwiaste, są to między innymi taro, juka, korzeń yams i bataty, czyli słodkie ziemniaki.

Sporą popularnością pośród miejscowej ludności cieszą się również owoce chlebowca, jednakże nie są one serwowane przez lokale gastronomiczne przeznaczone dla turystów. W lokalach umiejscowionych daleko od centrum i handlowych metropolii często podaje się gotowane banany, jest to znany i lubiany na Dominikanie przysmak i dodatek do dań.. Owoce serwuje się ugotowane, albo pokrojone w plasterki, a potem usmażone na głębokim tłuszczu. Do posiłków bardzo często podaje się kawę, która w smaku przypomina trochę europejskie espresso.

Dominikana a właściwie kuchnia dominikańska zawiera w sobie również wpływy innych kuchni, nie tylko europejskiej. Niektóre tamtejsze potrawy, jak przykładowo sanconcho, czyli warzywa zmieszane z mięsem, wzorowały się na kuchni hiszpańskiej i mają smak charakterystyczny dla takowych dań. Inne typowe danie tradycyjnej kuchni dominikańskiej to na przykład Chenchén, czyli klasyczna potrawa kuchni południowej, są to małe kawałeczki kukurydzy rozgotowane w marynacie z ziół i podawane razem z mięsem z kozy.

Jeżeli chodzi o śniadania, to w tej chwili popularną odmianą jest z kolei pomieszanie kuchni dominikańskiej i amerykańskiej. Nie licząc owoców sezonowych rano bardzo często jada się tam jajka pod różnymi postaciami, wedle własnych upodobań: sadzone, po wiedeńsku lub smażone, do tego serwuje się także smażony boczek, albo gotowaną szynkę.

Podobnie jak na całych Karaibach, tak samo również na Dominikanie, bardzo dużą popularnością i zainteresowaniem, głównie pośród turystów, cieszą się przeróżne koktajle, a najczęściej spożywane są te będące mieszanką najróżniejszych miejscowych owoców egzotycznych i naturalnego aromatycznego rumu. Najbardziej znane koktajle to:
- Planters Punch – tradycyjny rum zmieszany z sokiem z cytryny, grenadiną i szczyptą gałki muszkatołowej.
- Pina Colada – rum w połączeniu z ananasem i mlekiem kokosowym.
- Daiquiri – mieszanka lodu, soku z grejpfruta, albo cytryny, cukru i rumu, ten koktajl swój charakterystyczny smak zawdzięcza odrobinie Maraschino.

Najlepiej je spożywać pod pogodnym niebem na plaży, na której panuje zawsze dobra prognoza pogody