Niedostępne tereny górskie północnej Tajlandii zamieszkują liczne społeczności plemienne. Poszczególne grupy różnią się między sobą językiem, religią i obyczajami, wszystkie jednak charakteryzuje niezwykła i warta poznania kultura.

Większość tubylców chętnie gości w swych wioskach turystów. Na taką egzotyczną wyprawę wyruszyć możemy np. z Chiang Mai. Etnografowie wyróżniają sześć głównych grup plemiennych:
Karen – najliczniejsze spośród górskich plemion. Wyróżniamy tu Białych, Czarnych i Czerwonych Karenów, ze względu na kolor noszonych przez nich strojów. Zajmują się oni głównie rolnictwem (płodozmian).
Lahu – w Tajlandii żyją przedstawiciele czworga grup: Lahu Na, Lahu Nyi, Lahu Sheh Leh i Lahu Shi. Zdaniem badaczy w tym plemieniu istnieje silna potrzeba cieszenia się błogosławieństwem (stąd liczne nawrócenia na chrześcijaństwo- głównie wśród Lahu Na)
Hmong – to podgrupa ludu Miao, która jako jedyna żyje w Tajlandii. Sami Hmongowie dzielą się na Zielonych (ich kobiety noszą koki) i Żółtych (kobiety noszą turbany). Zdaniem badaczy lud Miao żył na terenie Chin na długo przed dzisiejszymi Chińczykami.
Mien (Yao) – ten lud przez długie lata posługiwał się znakami pisma chińskiego do zapisu swego języka. Charakterystyczną cechą jest obecna wśród tubylczej ludności silna potrzeba adopcji dzieci, także tych pochodzących od rodziców z innych plemion (ok. 10% społeczności Mien to osoby adoptowane).