Kuchnia, podróże

Portugalia jest malowniczą krainą położoną w zachodniej części Półwyspu Iberyjskiego. Posiada ona tylko dwóch sąsiadów: od wschodu – Hiszpanię, od zachodu – wzburzone fale Oceanu Atlantyckiego.

Ten niewielki kraj, mógł poszczycić się w dawnych czasach niezrównaną, morską potęgą i efektywną polityką kolonizacyjną. Dziś niewiele już zostało z dawnej, gospodarczej świetności tej ziemi, o której przypominają nam jedynie karty historii i zachowane zabytki. Portugalia, która aż do 1974 roku pozostawała w izolacji i gdzie rewolucja przemysłowa dotarła stosunkowo późno, stanowi dziś doskonałe miejsce wytchnienia od nowoczesnej, „zabieganej” Europy.

Czy może istnieć doskonalsze miejsce na spędzenie wolnego czasu, niż kraj zwany „ogrodem botanicznym Europy”? To właśnie w Portugalii napotkamy niezwykle bogatą szatę roślinną, rozwijającą się dzięki łagodności tutejszego klimatu. Jest to kraj pełen zieleni, porastają go głównie sosny i dęby. Częstymi mieszkańcami portugalskich łąk są także barwne wrzosy i pachnące lawendy. Pozostałością po aktywnej działalności kolonizacyjnej kraju są niezwykle interesujące gatunki roślin egzotycznych, hodowane w tutejszych ogrodach. Warto zatem zwiedzić, licznie zgromadzone na terenie kraju rezerwaty i parki narodowe, np. w Lizbonie, Sintrze, Aveiro i na Maderze.

Czy istnieje drugi taki kraj, którego mityczne dzieje opowiedzą nam malowidła na ceramice, mozaiki i freski? Czy istnieje drugie takie miejsce na ziemi, gdzie każdy niemal kamień wyszepcze nam tajemnice dawnych dziejów?

Czy gdziekolwiek starożytni pozostawili po sobie tyle śladów swojej obecności, co w Grecji? Co wyróżniało tę niezwykłą krainę u południowych wybrzeży Półwyspu Bałkańskiego? 

Zarówno starożytnych przybyszów, jak i współczesnych turystów musiała urzec otoczona błękitem wód Morza Egejskiego i przystrojona drobnymi wyspami niczym drogocennym naszyjnikiem, malownicza kraina – Grecja.
Gdy osobiście odwiedzimy wzgórza starożytnej Hellady, gdy poczujemy woń kwitnących orchidei, skosztujemy rosnącego w naturalnym środowisku cytrusa i zbłądzimy w oliwnym gaju, z pewnością zrozumiemy, dlaczego tę właśnie ziemię obrali sobie starożytni bogowie za swój dom.

Grecja ze względu na ogrom zachowanych na jej obszarze ruin starożytnych pałaców, twierdz i świątyń, stanowi prawdziwe muzeum pod gołym niebem.

Pewien polski podróżnik odwiedziwszy Chorwację stwierdził, iż: „w każdym jej miejscu można by wysiąść z autokaru i zamieszkać” . Słowa te świadczą o niezwykłym uroku tego wspaniałego kraju, którym jest Chorwacja.

Szczególnie fascynująca musi być podróż wzdłuż niemalże czterystukilometrowego wybrzeża, gdzie z błękitem wód walczą kamieniste plaże, nad którymi górują fantastycznie ukształtowane krasy. Linia brzegowa, co jakiś czas przekształca się w niewielką zatoczkę lub jakby oderwaną od świata wyspę, a każdy z tych zakątków kryje w sobie urokliwe miasteczka strzeżone przez historyczne warownie lub bizantyjskie świątynie.

Ów powiew odległych czasów i dawnych potęg urozmaicają wesołe wiejskie stragany, gościnne kawiarenki oraz liczne hotele i pensjonaty, zawsze chętne przygarnąć zmęczonych turystów. Możemy także odpocząć na świeżym powietrzu w cieniu platanów i agaw, pośród pachnących kwiatów, w towarzystwie naszych słowiańskich braci – Chorwatów.

W centrum Półwyspu Bałkańskiego położona jest Bułgaria. Jej stolicą jest Sofia, zaś samo państwo zajmuje 120 tysięcy kilometrów kwadratowych powierzchni, a żyje w nim 7 mln mieszkańców.

Jednostką monetarną Bułgarii jest lew, za język urzędowy uznaje się język bułgarski, pisany cyrylicą. Państwo stosunkowo niedawno, bo w 2007 roku przystąpiło do Unii Europejskiej. Bułgaria jest krajem zróżnicowanym pod względem ukształtowania terenu. Północ kraju stanowi wielka Nizina Naddunajska wraz z samą rzeką Dunaj, z kolei południe Bułgarii zajmują tereny wyżynne i górskie.

W środkowej części państwa znajduje się główny masyw górski – Stara Płanina wraz z Pasem Kotlin Zabałkańskich. Ogólnie rzecz ujmując średnie wzniesienie kraju wynosi aż 470 m. n.p.m. Sąsiadami Bułgarii są: Serbia, Macedonia, Grecja, Turcja i Rumunia. Kraj ma dostęp do Morza Czarnego, dzięki czemu jest atrakcyjny dla turystów. Zarówno klimat Bułgarii, jak i koszty życia w niej niczym magnes przyciągają osoby chcące wypocząć w przyjemnym klimacie, na pięknych plażach i to przy niskich kosztach ogólnych.

Dla zmęczonych szarugą dnia codziennego, nieuprzejmymi sprzedawczyniami, zdenerwowanym tłumem w autobusach i wygrażającymi pięściami kierowcami, idealna byłaby wyprawa do „krainy uśmiechu”.

Dobra widomość jest taka, iż owa kraina istnieje, a mowa tu o państwie położonym w południowej części Półwyspu Indochińskiego –  Tajlandia. Choć mieszkańcom tego azjatyckiego kraju nieobce są problemy zwykłej, ludzkiej codzienności, to jednak ich mentalność nie pozwala na demonstrowanie negatywnych emocji publicznie. Tajowie słyną wobec tego, jako naród miły i spokojny, jako ludzie pełni taktu, posiadający zdolności dyplomatyczne i stroniący od wszelkich konfliktów. Czy więc można wyobrazić sobie doskonalsze miejsce na spędzenie urlopu? A zatem, uśmiechając się ruszajmy w drogę!

Ciepłe uśmiechy mieszkańców Tajlandii doskonale wkomponowują się w malowniczy krajobraz tego kraju. Niemożliwością zdaje się być zachowanie ponurego wyrazu twarzy w obliczu niebiańskich plaż, iście rajskich ogrodów i złotych świątyń, z których spogląda na nas potężny Budda, oczywiście z dobrotliwym uśmiechem.

W skład narodowej kuchni dominikańskiej wchodzi bardzo wiele wyśmienitych potraw, w których możemy odnaleźć smaki typowe dla Indian Taino, kontynentu europejskiego, a także afrykańskiego.

Pomimo tego rodzima kuchnia na Dominikanie nie jest w stanie zaoferować turystom wielu oryginalnych dań. Podstawowymi składnikami jadłospisu kuchni tego regionu są egzotyczne owoce południowe (najczęściej grejpfruty, pomarańcze oraz ananasy), owoce morza (wyśmienite langusty, przepyszne małże i krewetki) oraz korzenne przyprawy o niesamowitym wprost aromacie (m.in. cynamon, imbir, goździki i gałka muszkatołowa).

Wydaje się, że najważniejsza w tej kuchni jest kura, czyli po hiszpańsku „pollo”. Mięso z tego ptaka przyrządza się tam na wiele sposobów, bardzo popularna jest między innymi kura z ryżem, która w oryginale nosi nazwę „arroz con pollo”. Docenia się tam jednak również wołowinę, z której przyrządza się wysmażone, albo krwiste steki. Na Dominikanie coraz bardziej chwaloną i docenianą rośliną jest ryż, spożywa się go bardzo często w połączeniu z czarną fasolą. Przyrządzając większość rodzimych specjałów kulinarnych wykorzystuje się przede wszystkim rośliny bulwiaste, są to między innymi taro, juka, korzeń yams i bataty, czyli słodkie ziemniaki.

Sporą popularnością pośród miejscowej ludności cieszą się również owoce chlebowca, jednakże nie są one serwowane przez lokale gastronomiczne przeznaczone dla turystów. W lokalach umiejscowionych daleko od centrum i handlowych metropolii często podaje się gotowane banany, jest to znany i lubiany na Dominikanie przysmak i dodatek do dań.. Owoce serwuje się ugotowane, albo pokrojone w plasterki, a potem usmażone na głębokim tłuszczu. Do posiłków bardzo często podaje się kawę, która w smaku przypomina trochę europejskie espresso.